Не станува збор за огромно течно море во вселената, туку за водена пареа распространета низ област широка стотици светлосни години.
Квазарот се наоѓа на повеќе од 12 милијарди светлосни години од Земјата. Во неговото средиште има супермасивна црна дупка со маса милијарди пати поголема од масата на Сонцето, опкружена со силно загреан гас и прашина.
Астрономите ја препознале водата преку зрачењето што го емитуваат нејзините молекули. Различните молекули апсорбираат и емитуваат светлина на определени бранови должини, па тие сигнали овозможуваат да се утврди нивното присуство и на растојанија од милијарди светлосни години.
Светлината од овој квазар патувала повеќе од 12 милијарди години за да стигне до нас. Затоа набљудувањето дава увид во далечното минато, кога вселената немала ни две милијарди години. Наодот укажува дека значителни количества вода постоеле уште во тој ран период од космичката историја.
Водата содржи кислород, елемент што се создава во ѕвездите и се распространува низ вселената кога тие исфрлаат материјал или експлодираат. Според објаснувањето на „AstroPhilesz“, големото количество вода во раната вселена покажува колку брзо последователните генерации ѕвезди ја збогатувале околината со потешки елементи. Така, една од состојките поврзани со животот постоела во огромни количества милијарди години пред да се формира Земјата.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.