Во приказната, богот Енки го предупредува сумерскиот крал Атрам-Хасис дека боговите ќе испратат потоп за да го уништат човештвото. Атрам-Хасис, рана паралела на библискиот Ное, добива подробни упатства за изградба на пловило со кое ќе преживее. Оваа верзија на митот е повеќе од илјада години постара од Книгата Битие.
Наместо правоаголното пловило опишано во Библијата или пловилото во облик на коцка во Епот за Гилгамеш, овде упатството е да се направи кружна основа. Замислениот ковчег е огромна верзија на традиционалниот месопотамски тркалезен речен чамец, познат како куфа.
Записот не се задржува само на обликот. Во него се наведени точни количества јаже од палмини влакна, дрвени ребра за конструкцијата и битумен, односно асфалт, за да не пропушта вода пловилото од трска и дрво. Предвиденото јаже, кога би се развлекло во една линија, би било долго приближно 320 милји.
„Archaeology World“ го објаснува изборот на формата преку секојдневието на древните писари: божествените пловила ги замислувале според чамците што ги гледале на Тигар и Еуфрат. Тркалезните чамци служеле за превоз на тежок товар, вклучувајќи добиток, жито и камења, по течението на реките, без потреба да се движат спроти струјата. Според ова објаснување, таквата форма имала смисла за пловило чија задача во митот била едноставно да остане на површината за време на потопот.
На старовавилонската плочка има 60 реда клинесто писмо. Нејзиниот превод од 2014 година е дело на д-р Ирвинг Финкел, кустос во Британскиот музеј.
Плочката ја донел во музејот колекционерот Даглас Симондс во 2008 година. Неговиот татко ја набавил на Блискиот Исток по Втората светска војна.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.