Зад истражувањето стојат еколозите Хансјерг Кунц и Рувен Шмит од Универзитетот „Квинс“ во Белфаст. Тие прегледале повеќе од 93.000 научни записи и ги обединиле резултатите од експерименти со риби, птици, жаби, цицачи, инсекти, ракови, полжави и корали. „Science Nature“ го наведува трудот „Noise pollution as a global threat to wildlife“ како метаанализа објавена во списанието „Science“ во 2026 година и ја опишува како најголема од овој вид досега.
Според прикажаните резултати, бучавата од сообраќајот, индустријата, бродовите, сеизмичките истражувања и сонарите била проследена и со други негативни промени. Преживувањето било пониско за 19%, вкупната биолошка успешност за 27%, а бројноста на животните за околу 37%. Кај осум од десет видови биле забележани телесни промени или промени во однесувањето.
Последиците се одразувале и врз односот меѓу предаторите и пленот. Во услови на бучава, предаторите вложувале околу два и пол пати поголем напор, но фаќале приближно една четвртина помалку плен. Некои животни што се плен ги напуштале своите дупки бидејќи тие го засилувале звукот.
Бучавата ја отежнувала и комуникацијата. Пилот-китовите во Средоземното Море морале да се огласуваат погласно за да се слушнат над бучавата од бродските мотори, наведува „Science Nature“.
Истражувачите се залагаат бучавата да се третира како значаен глобален загадувач. Нивниот предлог е патиштата, бродските рути, морските ветерни паркови и сеизмичките истражувања да се оценуваат и според бучавата што ја создаваат, а не само според просторот што го зафаќаат.
Сепак, покрај краткото траење на повеќето експерименти, безрбетниците остануваат недоволно истражени, како и долгорочните ефекти и ефектите низ повеќе генерации. „Science Nature“ го посочува создавањето тивки зони на копно и на море како можен одговор, со тврдење дека користа почнува веднаш штом ќе престане бучавата.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.