Снимката ја направил орбитерот на НАСА Марс реконисенс орбитер со камерата „HiRISE“. Таа прикажува област близу северниот пол на планетата, каде што големите песочни дини се менуваат со годишните времиња.
Во марсовската зима, јаглеродниот диоксид од атмосферата замрзнува на површината и ги покрива дините со слој сув мраз. Напролет, сончевата светлина почнува да ја загрева површината. При вообичаените услови на Марс, сувиот мраз не се топи во течност, туку преминува директно во гас, процес наречен сублимација.
Гасот може да се насобере под мразот, а потоа да излезе низ пукнатини и да го раздвижи темниот песок под него. Песокот се лизга надолу по падините, оставајќи долги, разгранети траги што од орбита потсетуваат на стебла и гранки. Камерата забележала и мало облаче прашина создадено при еден таков одрон.
Според научното објаснување што го пренесува „AstroPhilesz“, истражувачите на овие сезонски промени утврдиле дека некои марсовски дини можат да се поместат за неколку метри во текот на една марсовска година. И без потврден живот, површината на Марс се преобликува под дејство на сончевата светлина, замрзнатиот јаглерод диоксид, ветерот и гравитацијата. Со приближувањето на летото, мразот исчезнува, ветровите го прераспределуваат песокот, а разгранетите шари постепено бледнеат.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.