Истражувањето, објавено во списанието „Science“, го спровел тим од повеќе од 30 научници. Тие анализирале четири показатели: копнениот мраз, морскиот мраз, снежната покривка и температурата на пермафростот. Сегашните услови ги споредиле со релативно стабилната клима во изминатите 11.700 години, предлагајќи за првпат мерливи безбедни граници за замрзнатите делови на Земјата.
Овие делови заедно се нарекуваат криосфера. Во неа влегуваат глечерите, поларните ледени покривки, морскиот мраз, снежната покривка и трајно замрзнатото тло, познато како пермафрост. Тие помагаат во регулирањето на глобалните температури, складираат слатка вода и придонесуваат за стабилноста на климата.
Според наодите на тимот, и глобалната снежна покривка паднала под проценетиот безбеден праг. Температурите на пермафростот веќе ја надминале предложената горна граница, додека преостанатиот копнен мраз се приближува до својата граница. Истражувачите предупредуваат дека дополнително губење мраз се очекува и поради стакленичките гасови што веќе се испуштени во атмосферата.
Предложените граници се научни процени за условите поврзани со стабилноста на планетата, а не прецизни прагови по кои Земјата одеднаш би станала ненаселива. Нивното преминување, сепак, според истражувачите го зголемува ризикот од долготрајни промени во животната средина што тешко би можеле да се вратат назад.
Последиците не се ограничени на поларните региони. Топењето на копнениот мраз го покачува морското ниво, а намалувањето на снежните резерви го загрозува снабдувањето со слатка вода. Одмрзнувањето на пермафростот може да ослободи јаглерод диоксид и метан, што потенцијално дополнително би го забрзало затоплувањето.
Истражувачите нагласуваат дека намалувањето на емисиите на стакленички гасови и заштитата на ранливите замрзнати средини остануваат неопходни.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.