Откритието се случило во каналот Гедиз Валис, во кратерот Гејл. Под надворешноста на навидум обичната карпа се криел елементарен сулфур, односно сулфур во чиста форма, а не како дел од соединение.
Научниците веќе знаеле дека на Марс има сулфатни минерали, кои често се создаваат при испарување на вода. Но, чистиот сулфур бил неочекуван наод, особено затоа што во областа нема јасни докази за вулкански или хидротермални услови, поврзани со жешка вода, какви што често ги придружуваат ваквите наслаги на Земјата.
Истражувачите ги анализирале набљудувањата на „Кјуриосити“ и утврдиле дека карпи богати со сулфур се расфрлани на приближно 2.100 квадратни метри. Тоа упатува на можноста скршената карпа да е дел од многу поголемо геолошко наоѓалиште.
Една од хипотезите е дека древни вулкански гасови останале заробени под површината пред милијарди години. Со ерозијата на марсовскиот релјеф, гасовите можеле да се ослободат и да влезат во хемиски реакции од кои настанале наслаги од чист сулфур.
Друг истражувачки тим во лабораториски експерименти покажал дека сулфурни кристали можат да се создадат преку хемиски реакции во кисела вода на собна температура. Во тие експерименти не биле потребни ниту високи температури ниту живи организми. Тоа е можен механизам за создавање на минералот, а не потврда дека токму така настанале наслагите на Марс.
Научниците проценуваат дека наслагите можеби се формирале пред 3,1 до 2,8 милијарди години, зачувувајќи траги од древни хемиски процеси на Марс. Иако сулфурот е неопходен за животот каков што го познаваме, неговото присуство не докажува дека на Марс некогаш постоеле организми.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.