Истражувачите пребарувале постојни необработени податоци од секвенционирање на геноми и идентификувале илјадници прочитани генетски секвенци што се совпаѓаат со ХПВ16, поточно со неговата линија А. Не земале нови брисеви од ткивото на Еци, туку повторно анализирале податоци првично создадени за секвенционирање на човечката ДНК.
Токму методот бара претпазливост во толкувањето. Кај древната ДНК тешко се разграничуваат автентичните вирусни фрагменти од современа лабораториска контаминација или грешки при секвенционирањето. Проверувањето на карактеристичните обрасци на распаѓање на древната ДНК е дел од постапките за утврдување на автентичноста, но оваа тешкотија останува и при строги проверки.
ХПВ16 е високоризичен тип на вирусот, одговорен за најголемиот дел од карциномите поврзани со ХПВ, меѓу кои се ракот на грлото на матката, анусот, пенисот и орофаринксот, односно дел од грлото. Сепак, дури и ако Еци навистина го носел вирусот, нема доказ дека од него развил рак. Повеќето современи ХПВ-инфекции се повлекуваат природно со дејството на имунолошкиот систем, без симптоми. Еци починал насилно од рана нанесена со стрела, на возраст од околу 45 години.
Еволутивното прашање е колку долго оваа вирусна линија била присутна кај анатомски современите луѓе. Претходна истакната теорија претпоставувала дека „Homo sapiens“ ја добил линијата ХПВ16А релативно неодамна преку вкрстување со неандерталците. „Archaeology World“ го толкува пријавениот наод кај човекот од Уст-Ишим, заедно со оној кај Еци од бакарното време, како показател за присуство на вирусот уште од горниот палеолит и за долга заедничка еволутивна историја. Таквото толкување зависи од тоа дали идентификуваните вирусни траги се навистина древни.
Студијата е објавена во „Scientific Reports“ во 2026 година. Нејзината првична, нерецензирана верзија била поставена на „bioRxiv“ во декември 2025 година, а пошироко медиумско внимание добила во јануари 2026 година.
Еци претходно бил предмет и на друго истражување за патоген поврзан со рак. Студија објавена во „Science“ во 2016 година потврдила присуство во неговиот желудник на вирулентен сој на бактеријата „Helicobacter pylori“, поврзан со чиреви и рак на желудникот.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.