Иако изгледаат како делови од иста небесна глетка, размерите се сосема различни. Поларната светлина се јавува на височини од неколку стотини километри над Земјината површина, додека Млечниот Пат е галаксија широка приближно 100.000 светлосни години, во која нашиот Сончев Систем се наоѓа веќе милијарди години.
Светлата лента на Млечниот Пат ја сочинува здружената светлина од безброј далечни ѕвезди, меѓу огромни облаци од гас и прашина. Бидејќи Сончевиот Систем е внатре во галактичкиот диск, го гледаме дискот однатре, како светла лента што се протега по небото.
Темните области што ја пресекуваат таа лента не се празни простори. Тоа се големи облаци од меѓуѕвездена прашина кои ја попречуваат видливата светлина од ѕвездите зад нив. Дел од овие области содржат материјал од кој со текот на времето се создаваат нови ѕвезди и планетарни системи.
Северната поларна светлина, позната и како аурора бореалис, настанува преку поинаков процес, поврзан со заемното дејство на Земјата и Сонцето. Енергетски честички од магнетното опкружување на Земјата се судираат со кислородот и азотот високо во атмосферата, создавајќи ги обоените светлосни завеси.
Бојата зависи од гасот и височината на која се ослободува светлината. Зелената поларна светлина најчесто потекнува од атоми на кислород на околу 100 до 150 километри височина. Кислородот на поголеми височини може да создаде црвена светлина, додека азотот придонесува за сините и виолетовите нијанси.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.