Истражувањето, според „AstroPhilesz“, укажува дека приближно половина од ѕвездите слични на Сонцето би можеле да имаат карпести планети на кои, со соодветна атмосфера, би можела да постои површинска течна вода. Во средиштето на ова прашање е таканаречената населива зона: подрачјето околу една ѕвезда во кое температурите би можеле да дозволат водата да остане во течна состојба.
Но, положбата во таа зона сама по себе не ја прави планетата погодна за живот. Важни се и нејзината атмосфера, магнетната средина, геолошката активност и количеството вода. Венера, Земјата и Марс покажуваат колку различни можат да станат соседни карпести планети.
Млечниот Пат содржи стотици милијарди ѕвезди, а планетите се честа појава. Многу ѕвезди имаат цели планетарни системи, со огромни гасовити џинови, но и со мали карпести светови налик на Земјата. Проценките за бројот на потенцијално погодни планети значително се разликуваат зависно од тоа кои ѕвезди се опфатени и како се определуваат условите за населивост. Црвените џуџиња, најчестиот вид ѕвезди во нашата галаксија, би можеле да имаат уште многу карпести планети.
Досега се потврдени повеќе од 6.000 планети надвор од Сончевиот Систем, но вонземски живот не е потврден. Дали на некој од световите со можни услови за живот навистина постојат живи организми, останува отворено научно прашање.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.