Килибарот го ископал тим предводен од д-р Џефри Стилвел од Универзитетот „Монаш“. Потекнува од средниот еоцен, период кога Австралија сѐ уште била поврзана со Антарктикот на јужниот крај од суперконтинентот Гондвана.
Во проѕирниот килибар со боја на мед се зачувани две долгоноги муви од семејството „Dolichopodidae“. Нивните тела останале споени, со добро зачувани анатомски детали. Фосилите што зачувуваат момент од активното однесување на животните се исклучително ретки.
Сепак, постои неизвесност околу тоа како мувите се заробиле. Можно е едната прво да се залепила во дрвната смола, а другата да се обидела да се спари со неа пред и самата да остане заробена. И при таков редослед, примерокот дава непосреден физички доказ за начинот на парење на овие еоценски инсекти.
Наодите од Англси се значајни и поради географската нерамномерност на познатите наоѓалишта на килибар. Над 95 проценти од нив се на северната хемисфера, меѓу другото во балтичкиот регион и во Мјанмар. Австралиските примероци овозможуваат увид во праисториските екосистеми на јужната хемисфера.
Покрај парот муви, во Англси биле најдени и древни мравки, пајаци, ситни мушички што касаат и првиот австралиски фосил на грина од родот „Leptus“.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.