За да го проценат неговиот развој, научниците ги разгледуваат и ветровите, океанската циркулација и нивното заемно дејство. Тие истражуваат како топлата вода се натрупува и се движи низ тропскиот Пацифик, каде температурните отстапувања под површината понекогаш се протегаат низ голем дел од океанскиот басен.
Овие движења се поврзани со Ел Нињо – Јужната осцилација, позната по кратенката ЕНСО. Тоа е природен климатски циклус што може да влијае врз временските услови низ светот. Во нормални услови, пасатните ветрови ја потиснуваат топлата површинска вода кон Индонезија и Австралија. Кај Јужна Америка, пак, тоа овозможува издигнување на постудена вода богата со хранливи материи, која ги поддржува морските екосистеми и рибарството.
Кога ветровите ослабуваат, топлата вода може да се помести кон исток низ Пацификот. Притоа се менува распоредот на горните океански слоеви, а невообичаено топлата вода може да се приближи до површината во централниот и источниот дел на океанот.
Научниците ги следат овие промени со сателити, океански пловки и подводни мерења на температурата. Важна улога има екваторијалниот Келвинов бран, кој може да пренесува промени во температурата на океанот и во морското ниво илјадници километри долж екваторот.
Силен Ел Нињо може да влијае врз врнежите, сушите, тропските бури, морските топлотни бранови и глобалните температури. Но ефектите значително се разликуваат од регион до регион и од една епизода до друга.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.