Лумине работел со компјутер „IBM“ 7040, кој користел перфорирани картички. Со него пресметал како би се движела светлината во близина на црната дупка, а потоа добиената слика ја исцртал рачно.
Дискот во симулацијата не изгледал како обичен рамен прстен. Наместо тоа, се чинело дека се издигнува и се обвиткува околу црната дупка. Таквиот изглед произлегува од Ајнштајновата општа теорија на релативноста: црната дупка толку силно го закривува простор-времето што светлината во нејзина близина следи закривени патеки. Така до набљудувачот стигнува и светлина од делови на дискот што инаку би биле скриени зад неа.
Во пресметките Лумине го вклучил и влијанието на движењето на материјата врз нејзината привидна светлина. Материјата што орбитира и се движи кон набљудувачот изгледа посветла од онаа што се оддалечува од него. Поради тоа, светлината во приказот не е рамномерно распределена.
Овие ефекти се основни и за современите симулации на црни дупки, вклучително и оние што се користат за толкување на набљудувањата од „Event Horizon Telescope“. Во 2019 година научниците ја објавија првата снимка на црната дупка во галаксијата М87: светол прстен околу темна централна област, во општа согласност со предвидувањата развиени децении порано.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.