Во прошталните зборови, училиштето се наврати на малите секојдневни моменти по кои ќе го памети својот ученик. Неговото „Добро утро!“ во ходникот, палавштините во училницата и торбичето со уредно спакуван појадок остануваат дел од спомените на оние што го познавале.
„Нашето училиште денес тагува. Зад училишните клупи ќе остане едно празно столче“, порачаа од училиштето, изразувајќи ја болката поради загубата на Ведран.
Во обраќањето до неговите најблиски, училишниот колектив ја сподели тешкотијата да се најдат зборови за прерано згаснат детски живот. Се простија од својот ученик со мисла за неостварените соништа и недоиграните игри, но и за спомените што ќе ги зачуваат неговите наставници и другари.
„Нека споменот за него остане засекогаш жив, а неговите најблиски нека најдат сила да ја издржат оваа ненадоместлива загуба“, стои во последниот поздрав до Ведран.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.