Најважно
346 вести · 24 ч.
Берово 6°
Најважно
Локални вестиДемокритика
Редакција: Македонија.мкИспрати тема

Мени на Македонија.мк

Редакција:Македонија.мкНационални и локални вести
Испрати тема

ДНК на бактеријата на чумата пронајдена во египетска мумија стара околу 3.290 години

Агенциска фотографија
Агенциска фотографија
  • Примерокот е заведен под каталошката ознака „Suppl“.
  • Траги од ДНК на бактеријата биле издвоени и од коскено ткиво и од цревна содржина.
  • Сепак, ова не е истиот сој што ја предизвикал Црната смрт во XIV век.

Во египетска мумија стара околу 3.290 години е идентификувана древна ДНК на „Yersinia pestis“, бактеријата што предизвикува чума. Ова е прв потврден праисториски геном на овој патоген надвор од Евроазија и доказ за неговото присуство во Северна Африка во бронзеното време.

Истражувачи од Институтот за проучување мумии при „Eurac Research“, предводени од палеопатологот Франк Мајкснер, анализирале мумија на возрасен маж што се чува во Египетскиот музеј во Торино, Италија. Примерокот е заведен под каталошката ознака „Suppl“. 05066.

Радиојаглеродното датирање дало старост од 3.290 ± 45 години „BP“, односно радиојаглеродни години пред сегашноста. Наведениот календарски распон е приближно од 1686 до 1449 година пред нашата ера, од крајот на Вториот меѓупериод до почетокот на Новото Кралство во Египет.

Траги од ДНК на бактеријата биле издвоени и од коскено ткиво и од цревна содржина. Според истражувачите, присуството на бактеријата на двете места укажува дека инфекцијата се проширила низ телото и дека мажот при смртта бил во напредна, веројатно смртоносна фаза на чумата.

Сепак, ова не е истиот сој што ја предизвикал Црната смрт во XIV век. Во мумијата е најден бронзенодобен предок од истиот бактериски вид, додека средновековната пандемија била предизвикана од многу подоцнежен сој. Истражувачите посочуваат и дека еден заразен човек го потврдува присуството на бактеријата во Египет, но не покажува дали тогаш имало широка епидемија.

Претходно, древните геноми на „Yersinia pestis“, меѓу кои и примероци стари околу 5.000 години, биле пронаоѓани само во Европа и Азија. Египетскиот наод се надоврзува и на долгогодишната расправа дали описите на смртоносни зарази во древните медицински текстови, како Еберсовиот папирус, и археолошките наоди на болви во Амарна упатуваат на бубонска чума. ДНК дава директен биолошки доказ за присуството на болеста во древен Египет.

Меѓу претходно разгледуваните хипотези е можноста бактеријата да се движела по трговските патишта или локално да се пренесувала преку нилските стаорци, „Arvicanthis niloticus“, и нивните болви, пред да се приспособи на црните стаорци. Тоа се можни патишта на пренесување, а не утврдено објаснување за инфекцијата кај овој човек.

Анализата на гените поврзани со способноста на бронзенодобниот сој да предизвикува болест може да помогне во следењето на еволуцијата на бактеријата пред подоцнежните пандемии, меѓу кои Јустинијановата чума од 541 година и Црната смрт во XIV век.

Имате дополнителна информација или забелешка за текстот? Контактирајте ја редакцијата.

Коментари (0)

Коментарите за оваа објава се затворени.