Истражувањата завршија во просторот под дијазомата, патеката што го дели гледалиштето, меѓу радијалните ѕидови 21 и 22, на досега најдлабоката испитана точка. Ископувањата таму започнаа во 2019 година, но биле прекинати поради други приоритети на проектот. Археолозите документираа две нивоа на градежни активности, три црвени линии користени како репери и околу пет различни начини на изведба на фугите. Наодите се поврзуваат со првите две градежни фази, датирани кон крајот на I век и во втората четвртина на II век од нашата ера.
Во првата градежна фаза бил предвиден поинаков систем за движење и пристап до гледалиштето, изменет при втората фаза. Преминот бил заѕидан при изградбата на скалите што го поврзувале надворешниот циркуларен коридор со дијазомата. Максималната документирана висина на зачуваните ѕидови е околу 8,4 метри, наспроти некогашните приближно 20 метри.
Истражувања се вршеле и во надворешниот циркуларен коридор и меѓу радијалните ѕидови 23 и 24. Таму биле документирани повеќе подни нивоа од набиена земја, дел од живеалишта изградени во коридорите во доцната антика и средниот век, по престанокот на првичната функција на театарот. На подовите и во слоевите меѓу нив биле откриени фрагменти од керамички и стаклени садови, бронзени монети и предмети од коска. Меѓу нив се и две северноафрикански чинии од VI и почетокот на VII век.
Конзерваторските активности ќе продолжат до средината на ноември 2026 година. Археолошките истражувања и зафатите за заштита ќе продолжат и во 2027 година, во рамките на новата годишна програма.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.