„Archaeology World“ го претставува истражувањето објавено во списанието „PLOS ONE“ како документација за најголемото познато масовно жртвување животни во западниот Медитеран. Остатоците биле пронајдени во дворот на голема двокатна градба од непечени тули, на локалитет од железното време. По завршувањето на церемониите, градбата била обредно запалена и затрупана со глина.
Меѓу животните имало 41 коњ, од кои многу биле внимателно положени и погребани во парови. Покрај нив биле положени шест говеда. Во подоцнежните слоеви биле најдени четири свињи, а во последната фаза бил вклучен и еден пес.
Жртвувањето се одвивало во три последователни фази во текот на повеќе години. Во првите две останале цели, недопрени скелети, толкувани како обредни приноси што не биле користени за храна. Во третата фаза, коските од говеда и свињи носеле траги од расекување и готвење. Тоа се толкува како показател дека обредот завршил со голема заедничка гозба, додека коњите не биле изедени.
Анализата на коските покажала дека животните биле здрави и возрасни, а не угинати од болест или природна катастрофа. „Archaeology World“ го толкува нивниот избор како намерно принесување вредни животни за жртва.
За причината за толку обемниот обред, „Archaeology World“ изнесува претпоставка дека заедницата можеби се соочувала со тешки еколошки кризи, суши или геополитички колапс и се обидувала да ги смилостиви божествата пред да го напушти и затрупа храмот. Основата за ова толкување е контрастот меѓу претежно крајбрежната, поморска тартеска цивилизација и големите жртвени приноси во внатрешноста.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.