Центарот првично би работел како пилот-проект за околу 100 лица, при што секоја од петте земји би можела да испрати по околу 20 мигранти, изјавиле дипломатски извори за агенцијата АФП. Според извештајот, земјите се надеваат дека центарот ќе почне да работи во 2027 година.
Планот следува по неодамнешната реформа на ЕУ со која се дозволи создавање вакви центри надвор од Унијата. Руанда во август потврди дека почнала прелиминарни разговори со неколку европски држави.
Меѓународната организација за миграција на ОН (ИОМ) би можела да има помошна улога. Нејзин портпарол потврди дека организацијата разговара со некои земји од ЕУ за планови за центри за враќање или слични механизми. Тој посочи дека ИОМ има долгогодишно искуство во помагањето на мигранти во транзит, вклучително и во сложени околности.
За разлика од овој план, британскиот договор од 2022 година предвидуваше луѓе да бидат испраќани во Руанда за таму да им се разгледуваат барањата за азил. Тој никогаш не беше спроведен поради правните оспорувања, а лабуристичката влада го укина по доаѓањето на власт во 2024 година.
Изборот на Руанда предизвикува загриженост кај Клемантин де Монжуа, виша истражувачка за Африка во Хјуман рајтс воч. Таа ја обвини земјата за долгогодишно задушување на несогласувањето, произволно притворање и малтретирање во притвор, како и за поддршка на вооружени бунтовници во соседната Демократска Република Конго.
Де Монжуа предупреди дека плаќањето на Кигали за да биде домаќин на програма за депортација би предизвикало страдање и штета за депортираните. Според неа, тоа истовремено би финансирало и би ѝ дало политичко влијание на влада одговорна за сериозни прекршувања на човековите права во земјата и во странство.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.