До наоѓалиштето стигнале археолози од Универзитетот Ван Јузунџу Јил и нуркачки тим предводен од подводниот фотограф Тахсин Џејлан. Пред да ги лоцираат остатоците, истражувачите повеќе од една деценија ги испитувале локалните преданија за потопени градби во езерото, кое древните народи го нарекувале „горно море“.
Поврзувањето на тврдината со старост од околу 3.000 години се однесува на цивилизацијата Урарту, позната и како Кралство Ван. Ова кралство од железното време се развивало во регионот меѓу IX и VI век пред нашата ера.
Сепак, датирањето не е едноставно. Според подоцнежните археолошки оценки пренесени од „Archaeology World“, тврдината се наоѓа на древен урартски локалитет и содржи урартска ѕидарија, но делови од зачуваната градба можеби биле обновени или зајакнати во средниот век. Затоа староста на локалитетот не треба да се изедначува со староста на сите ѕидови што останале да стојат.
„Archaeology World“ го објаснува потопувањето со промени во нивото на езерото: тврдината првично била изградена на суво, кога водата била значително пониско. Според овој приказ, климатските и геолошките промени низ вековите го подигнале нивото за стотици метри, постепено потопувајќи ја населбата.
Истиот извор ја поврзува зачуваноста на ѕидовите од обработен камен со хемискиот состав на водата. Ван е алкално езеро богато со сода, а неговата вода, според тоа објаснување, дејствувала како природен конзерванс за камената градба.







Коментари (0)
Коментарите за оваа објава се затворени.