Најважно
353 вести · 24 ч.
Берово 6°
Најважно
Локални вестиДемокритика
Редакција: Македонија.мкИспрати тема

Мени на Македонија.мк

Редакција:Македонија.мкНационални и локални вести
Испрати тема

Волф Бирман на 90 години: нов албум за слободата, без роденденска забава поради концерт

Фотографија од настанот · DW
  • Насловот на албумот приближно значи под косата, само небо.
  • Таа повикува на преземање одговорност за сопствениот живот наместо пасивно набљудување.
  • Неговото искуство со репресијата почнало уште во детството.

Германскиот кантавтор Волф Бирман го одбележува 90-тиот роденден со новиот албум „Unterm Haar nur Himmel“, во кој повторно пее за слободата и ги критикува светските лидери. Но роденденската забава ја прескокнува: вели дека силите му се намалуваат, а денот по роденденот го очекува голем концерт во Берлинер ансамбл.

Бирман планира роденденот да го помине дома во Хамбург со сопругата и менаџерка Памела, со која е заедно од 1983 година. За германската агенција ДПА објаснил дека првпат нема да организира роденденска прослава, дури ни со своите десет деца, за да ги зачува силите за настапот.

Насловот на албумот приближно значи под косата, само небо. Тоа е поетски израз што го смислил Бирман, а ДВ го толкува како метафора за внатрешната слобода, независноста и имагинацијата: умот и духот остануваат слободни и кога светот поставува ограничувања.

Во новите песни Бирман ги исмева Доналд Трамп и Владимир Путин како политички љубовници, ја осудува војната крај реката Јордан како бескрајна братоубиствена војна и постојано ја повикува фигурата на Дамата Слобода. Во песната „Moritat von den Liebespaaren“, чиј наслов значи балада за љубовниците, пораката е дека никој не може сам да го спаси светот, но секој може да придонесе тој да биде подобар. Таа повикува на преземање одговорност за сопствениот живот наместо пасивно набљудување.

Бирман, често споредуван со Боб Дилан, и на 90 години продолжува да настапува и да се занимава со политички теми. Неговото искуство со репресијата почнало уште во детството. Роден е во Хамбург во 1936 година, кога Адолф Хитлер веќе бил на власт. Татко му бил пристанишен работник, комунист, припадник на отпорот против нацистите и Евреин. Гестапо го уапсил кога Волф имал само три месеци. По период поминат во затвор, нацистите го убиле во Аушвиц на почетокот на 1943 година.

Неколку месеци подоцна, британски и американски бомбардери го нападнале Хамбург во операцијата Гомора, предизвикувајќи огнена бура. Мајка му го однела во засолниште, додека куќата над нив горела. Бирман во интервјуа велел дека ништо не го обликувало толку силно како тоа искуство.

За списанието Крисмон се присетил дека го притискал лицето во мекото палто на мајка си за да може да дише, чувствувајќи сигурност среде уништувањето. Излегле преку соседната куќа и барале пат низ чадот, додека огнената бура кревала запален покрив во воздух. Навел дека загинале 40.000 луѓе, а своето преживување ѝ го припишал на силата на мајка му.

Таа го воспитувала со комунистички и антифашистички идеи. Според неговите сеќавања, сакала да преживее за еден ден да ја одмазди смртта на татко му преку изградба на комунизмот. Во 1953 година, на 16 години, Бирман доброволно се преселил во Источна Германија, каде комунизмот бил официјална државна идеологија, токму кога многумина бегале од неа.

Во Источен Берлин студирал политичка економија, математика и филозофија. Негови книжевни примери биле Бертолт Брехт и Хајнрих Хајне, а во Берлинер ансамбл почнал да работи како асистент на режија. Истовремено пишувал и изведувал политички песни, во кои отворено го изразувал разочарувањето од животот што не одговарал на неговата замисла за комунизмот. Подоцна се присетувал дека партиските раководители го ценеле неговиот талент, но верувале дека ќе можат да го дисциплинираат.

Во 1965 година владејачката Социјалистичка единствена партија на Германија, СЕД, му забранила да настапува и да ги објавува своите дела. Неговиот стан во Источен Берлин, под постојан надзор, станал собиралиште на дисиденти и критички настроени интелектуалци.

Единаесет години подоцна, властите сепак му дозволиле да отпатува во Келн, во Западна Германија. Во 1976 година таму настапил пред околу 7.000 луѓе. Четири и пол часа свирел и пеел, исмевајќи го источногерманскиот режим. Неофицијални копии од неговите песни стигнувале и назад во Источна Германија.

На 16 ноември 1976 година, додека сѐ уште бил на турнеја на Запад, преку радиото во автомобилот дознал дека му е одземено правото да продолжи да живее во Германската Демократска Република. Режимот го обвинил за предавство и клеветење на државата. Во мемоарите Бирман ја опишал веста како миг на силен страв, во кој почувствувал дека тлото му исчезнува под нозете.

Водечки источногермански интелектуалци се спротивставиле со петиција. Властите одговориле со засилен надзор над дисидентите, забрани за професионална работа и затворање критичари, а повеќе познати јавни личности ја напуштиле земјата. Бирман подоцна напишал дека раководството очекувало гневни реакции во западните медиуми, но не и угледни писатели и уметници од Источна Германија првпат јавно да протестираат преку навидум скромна петиција.

По прогонството западнал во длабока депресија, која ја поврзувал со одвојувањето и од пријателите и од своите добро познати противници во Источен Берлин. Се вклучил во мировното и антинуклеарното движење, а во 1983 година протестирал со политичари од Зелените против претстојната депортација на турски дисидент. Продолжил да пее за неправдите, сметајќи дека конфликтите добиваат различни облици во секоја генерација, но борбата за слобода останува иста.

За своето последно почивалиште Бирман го посакува берлинското гробиште во кое се погребани Бертолт Брехт, Ана Зегерс и Георг Вилхелм Фридрих Хегел. Како што вели со хумор, со нив сѐ уште има за што да разговара.

Имате дополнителна информација или забелешка за текстот? Контактирајте ја редакцијата.

Коментари (0)

Коментарите за оваа објава се затворени.