
Борислав Крмов
ПРАТЕНИЧКО ПРАШАЊЕ од пратеникот Борислав Крмов, поставено на 53-та седница на Собранието на Република Северна Македонија одржана на 12 јуни 2025 година Пратеничкото прашање гласи: Второто прашање ми е, сакам да ја, да ги опишам катастрофалните услови во кочанската болница во која што моментално имаме околу 38 пациенти кои што секојдневно одат на преврски и околу 46 пациенти кои што секојдневно одат на физикална терапија. Прво и основно санитаријата таму не е реновирана од седумдесеттите години. Значи, имаме мијалници стари над 50 години. Понатаму, пациентите сведочеа дека само една докторка е дежурна и ако тоа беше демантирано од директорот на Фондот за здравство, Клековски дека наводно се две. Значи, имаме хроничен недостаток на кадар. Второ, ни фалат медицински сестри, најпотребен кадар во моментов е медицински сестри, медицинските сестри од кочанската болница не се ни приближно доволно. Понатаму, по кажување на лекарите од самата кочанска болница потребни се уште минимум уште два тима за физикална терапија, моментално имаме само еден тим со 6 луѓе кој што не може сите овие 46 луѓе кои што одат секој ден на физикална терапија, да им ја пружи соодветната нега. Понатаму, имаме еден специјален третман пиарски третман кој што се прави значи со крвна плазма. Таму имаме околу 16 пациенти кој што секојдневно патуваат од Кочани во Скопје. Значи, тука зборуваме за пациенти со тешки изгореници, најголем дел од нив не смеат да излегуваат воопшто на сонце значи тие мора да патуваат во средства ноќ па потоа сеат во чекални во Скопје, за случајно ако не дојдат на ред ако ги фати ден треба да чекаат цел ден за повторно да се враќаат назад во ноќ. И, згора на се не одат тие сами затоа што, најголем дел од нив не можат да ги користат ни рацете и практично мора да патуваат со своите родители или со помошници. Наместо она малтретирање тој третман треба да се бара можност тој третман да се префрли во Кочани кој што не е до толку комплициран. Значи, да се префрли во Кочани за да не го трпат тие 16 пациенти тоа малтретирање. Понатаму, сами пациентите сведочат дека сами си купуваат креми. Лепенките за тешки изгореници се набавуваат само од донации, зборуваме за лепенки по 20, 30, 50 евра до 100 евра, значи срамно е ниедна лепенка фактички не е обезбедена од парите од Владата. Понатаму, компресивни ракавици и компресивна облека исто е набавена само од донации немаме воопшто компресивна облека од Владата. Понатаму, единствената хипер барна комора е исто набавена од донации која што не е ставена во служба. Зошто? Затоа што, немаме кадар и ни кажано дека моментално тој кадар е на обука. Понатаму, двете маси за физикална терапија во Центарот за физикална терапија во Кочани се исто од донации. Значи, ние немаме ни ми масите за физикална терапија не се од Владата. Дел од медицински кади и медицинските кади во кочанската болница се не соодветни и медицинскиот персонал значи за лечење користи кофи буквално како замена. Надвор од тоа имам уште две многу комплицирани ситуации. Едната е што приватните болници кои што толку многу се фалеа дека биле општествено одговорни компании дека наводно тие без пари ќе ги лечат пациентите кои што кај нив ќе се пријават од Кочани. Тоа го направиле само на почетокот и буквално сега веќе не примаат пациенти. Пациенти кои што не можеле да ја добијат соодветната здравствена услуга значи во државниот здравствен систем побарале помош во приватните болници каде што им било кажано дека за една преврска ќе им наплатени дури 300 евра. И, сега доаѓам до еден исто многу голем проблем. Најголем број од родителите на засегнатите значи на пациентите од Кочани од несреќата од Кочани се останати без работа, дел имаат само дадено откази да се грижат за своите деца а дел заради секојдневната, деноноќна грижа за своите деца буквално се избркани од работа. И, ден денес немаме денар помош за да се санира таа ситуација. Во некои фамилии двата родители се без работа. Значи, оваа Влада имаше два месеци да се организира, имавме 116 значи пациенти кои што се лекуваа во странските клиники. Ние мораше да знаеме, ние знаевме дека тие пациенти кога тогаш ќе дојдат тука и ќе треба да се продолжи нивното лекување. Ние, целата ситуација која што јас ја опишав во кочанската болница не ја саниравме, ние можевме, имавме два, два и пол месеци значи нема изговор за ваква катастрофална ситуација во кочанската болница. Од Владата ние добивме значи, што добивме. Добивме освен тие смешни пола милион евра, пари добивме, панел дискусија, Кочани е нашиот приоритет иако Кочани не е вашиот приоритет реално каде што се кажаа две битни работи. Едната е дека центарот во Пониква ќе биде рехабилитационен центар тука просто се поставува прашањето колку е соодветен тој центар за рехабилитација и второ, го нудите првично, ајде да кажеме првично, само на 2 месеци и 10 дена, од 10 јуни до 20 август и ако стручњациве посебно од Бугарија имаат изјавено дека за вакви слични трауми, за вакви слични повреди рехабилитацијата треба да трае дури до 2 години. Значи, тука мириса на ситуација дека ќе го отвориме тој центар максимално брзо ќе го затвориме ама битно некаде ќе пишува дека сме имале центар за рехабилитација. И, понатаму директорот на Фондот за здравство, Клековски изјави дека Македонија имала капацитет да се справи значи со третманот и рехабилитацијата на пациентите и дека сме правеле максимум каде што тој одговорно тврдел дека правиме се што можеме. Јас опишувајќи ја претходната ситуација во кочанската болница, јасно е дека не правиме ни приближно од тоа што можеме. Значи, ја вицепремиере го поставувам прашањето до вас. Дали вие како Влада ќе се заложите за целосна реорганизација на кочанската болница. Бидејќи уште има време, уште има време, може да се набават кади, може да се набават лепенки, може да се набави компресивни ракавици. Не е дека немаме 15 илјади евра, 30, 100 илјади евра. Значи, уште може да се спремат тимови дополнителни да се обезбедат дополнителен број на медицински сестри. Дали планирате да се заложите за целосна реорганизација на кочанската болница за да се добијат... Пратеничкото прашање го поставувам до претседателот на Владата на Република Северна Македонија.